muziek heeft ongekende krachten

Music and Memory :  5 Awesome New Psychology Studies

Post image for Music and Memory: 5 Awesome New Psychology Studies
Music aids language learning, helps injured brains remember, causes widespread brain activation and more…
Music has tremendous power over memory.

Hearing an old song can take you back decades in the blink of an eye.



Psychologists have been fascinated by this connection between music and memory.

Here are five recent psychology studies which demonstrate the intimate link between music and memory.

1. Singing aids language learning

The link between music and memory is so strong that it can help you learn a foreign language.

Research by Ludke et al. (2013) found that people trying to learn Hungarian, a notoriously difficult language, performed much better if they sang the Hungarian phrases rather than just saying them.

The researchers think that the melody may provide an extra cue which helps embed the memory.

2. Music helps injured brain remember

People who have suffered traumatic brain injuries (TBIs), such as in a car accident, often have problems with memory.



Music is increasingly being tested as a way to help bring back forgotten autobiographical memories.

A recent study had participants who had suffered severe TBIs listening to number-one songs from their lifetimes to see what memories were evoked (Baird & Sampson, 2013).

The memories brought back were mostly of people or a period of their lives and were broadly similar to those evoked by control participants who did not have a TBI.

Compared with using a standardised interview–the Autobiographical Memory Interview–playing number-one hits to people who’d suffered TBIs was more effective in eliciting memories.

3. Widespread brain activation

One of the reasons music may be so powerful is that it activates such large areas of the brain.

A recent brain imaging study found that music activated the auditory, motor and limbic (emotional) regions (Alluri et al., 2013).

The study found that whether their participants were listening to the Beatles or Vivaldi, largely the same areas of the brain were active.


The motor areas process the rhythm, the auditory areas process the sound, while the limbic regions are associated with the emotions (Alluri et al., 2013).

4. Music can take you back two generations

Classic hits can easily take you back to your teens and twenties.

Most people have particularly strong memories of this time in their lives–psychologists have called it the ‘reminiscence bump’.

But, perhaps surprisingly, one study has shown that people also have mini reminiscence bumps for the music their parents listened to, and even for their grandparents’ music (Krumhansl & Zupnick, 2013).

The study’s lead author, Carol Lynne Krumhansl, explained:

“Music transmitted from generation to generation shapes autobiographical memories, preferences, and emotional responses, a phenomenon we call cascading ‘reminiscence bumps’.

“These new findings point to the impact of music in childhood and likely reflect the prevalence of music in the home environment.”

Another study has shown that we don’t even need to hear the tune for the memories to come flooding back–the words are enough (Cady et al., 2008).

For a whole generation, the words “Ice, ice baby”, and for another generation “…living in the gangsta’s paradise” are enough to take them back in time.

5. A unique musical hallucination

The power of music on people’s memory is sometimes frightening.

A recent study from Frontiers in Neurology reported the case of a woman who, one night, suddenly began to hear music playing in her head, like a sort of internal, unstoppable jukebox (Vitorovic & Biller, 2013). The problem continued for months.

When she hummed the songs to her husband, he recognised some of them, but she herself didn’t know what they were or where they came from.

It seemed the songs were so deeply rooted in her memory that she wasn’t consciously aware she knew them. They only came to the surface during these night-time hallucinations.

She was treated with an anti-seizure medication and her symptoms improved a little.

This is the only known case of this kind of musical hallucination.

zingen in koor fait du bien au coeur

Koorzangers synchroniseren hartslag
dinsdag 09 juli 2013 om 15u06  © Reuters
 
In koor zingen zorgt er ook voor dat de hartslag in het algemeen vertraagt.  Zweeds onderzoek suggereert dat koorzangers hun hartslag synchroniseren tijdens het zingen.  Dat meldt de website van de BBC.

De onderzoekers merkten dat de hartslagen van zangers die in koor zongen op hetzelfde moment versnelden en vertraagden.  Dit zou komen doordat de zangers hun ademhaling coördineren.  “De hartslag gaat omlaag wanneer je uitademt en omhoog wanneer je inademt”, zegt dr. Bjorn Vickhoff van de Sahlgrenska Academie aan de universiteit van Gothenburg in Zweden.

“Wanneer je zingt, doe je dat via de lucht die je uitademt, en gaat je hartslag omlaag.  Tussen het zingen door moet je inademen en gaat je hartslag omhoog.  De hartslag volgt dus de structuur van het zangstuk.  Hoe gestructureerder het werk, des te beter de synchronisatie.  Trage gezangen leveren de beste synchroniciteit op.”

In koor zingen zorgt er ook voor dat de hartslag in het algemeen vertraagt.  Dit zou ook een gevolg zijn van de gecontroleerde ademhaling.  De onderzoekers willen nu nagaan of zingen een invloed zou kunnen hebben op de gezondheid.

“Studies over de ademhalingstechnieken van yoga en gecontroleerde ademhalingstechnieken hebben aangetoond dat ze een positief effect hebben op de bloeddruk op lange termijn”, zegt dr. Vickhoff.  “Mogelijk heeft zingen een gelijkaardig effect.”  (KJ)
 
Lieve

0-Nummer digitale Tegentijd juni 2010

Palestina ‘voor en na’

Tegentijd 0-nummer Juni 2010

Uitgave van het Brussels Brecht-Eislerkoor

De Palestinareis ligt, wanneer je dit leest, alweer zo’n 8 maanden achter ons.  De reis heeft diepe indrukken nagelaten en heeft het koor in een nieuwe dynamiek gebracht met een nieuwe ‘drive’ om de wereld een stukje beter te maken (verander de wereld: hij heeft het nodig, weten we van onze inspirator B. Brecht) en nieuwe acties.

De reis bracht nieuw engagement met zich mee dat zich vertaalde in vurige getuigenissen en boeiende gesprekken.  Er was eerst en vooral in februari de infoavond rond Palestina die ronduit een overweldigend succes was, niet alleen in de opkomst, maar ook in de samenwerking tussen de Palestinareizigers en de koorleden die niet deelnamen aan de reis.

Er was onze bijdrage in ‘De Markten’, ook nog in de maand februari.  Die avond werd georganiseerd door de groep 'Opstaan' in de reeks 'de donderdagen van de politiek’.  We hebben daar een boeiende getuigenis gehoord van Bert De Belder, een dokter die sprak vanuit ‘Intal’ en die al ettelijke malen in Gaza en de Westbank was.

Hij vertelde over de situatie in Gaza tijdens en vlak na de aanval door Israël in december 2008.  In maart was er dan de infonamiddag in ’t Elzenhof, waar er een kleine, slechts matige opkomst was.  Diezelfde namiddag werden er ook al plannen gemaakt voor een nieuwe reis naar Palestina, waarbij er voorrang zal gegeven worden aan enkele culturele en emancipatorische projecten.  We vonden bijvoorbeeld een stempedagoge die kinderen en volwassenen aan het zingen brengt, ondanks de culturele vooroordelen tegenover zingen.  Het is namelijk zo dat vrouwen niet aangemoedigd worden tot zingen omdat hoge stemmen geassocieerd worden met vrouwelijkheid en verleidelijk zijn.

En er wordt niet enkel gezongen voor Palestina, er kan ook gefietst worden om aandacht te vragen voor de Palestijnse kwestie.  Zo was er op 29 mei ‘Via Velo Palestina’.  Er werd gefietst ter bekendmaking van de BDS-campagne.  Deze campagne staat voor Boycot, Desinvestering en Sancties.  Deze boycot wordt gezien als één van de (weinige) mogelijkheden die er zijn om druk uit te oefenen op Israël om de bezettingspolitiek te beëindigen.  De Palestijnen zelf geloven ook in het nut van sancties.

Nemen we bijvoorbeeld Mustafa Barghouti, een onafhankelijk Palestijns politicus, van de 'derde lijn', of de Israëli Michael Warschawski, die actief is in het Alternative Information Center, beiden riepen op voor de BDS-campagne. 

De fietsers voor Palestina fietsten door verschillende Brusselse gemeentes en er werd op de stopplaatsen getracht mensen te overtuigen van het nut van een boycot tegen producten die geproduceerd worden in Israël.  Hiervoor werd de plaatselijke markt aangedaan en werden er flyers uitgedeeld die een woordje uitleg geven over de producten en diensten die deel uitmaken van de boycotactie.  Rond vier uur ‘landden’ dan een 50-tal fietsers op Flageyplein waar ze verwelkomd werden door vrienden en sympathisanten en natuurlijk … de leden van ons eigen koor. 

Na het inzingen in de inkomhal van het plaatselijke bankkantoor werden we overvallen door een stevige plensbui.  Enkele creatieve geesten kwamen op het idee om te gaan zingen onder de luifel van de tramhalte, waar altijd wel volk staat te wachten en waar we dus ook menige nieuwsgierige toehoorders hadden.  We brachten er een erg gesmaakte ‘temps des cerises’, waarmee meteen aangetoond is dat mooi en romantisch ook een boodschap kan overbrengen (ik vrees dat mij nu de banbliksems van Eislerfans boven het hoofd hangt).

Erg aangrijpend ook was de getuigenis van Asma El Mourabiti, zus van Fatima Mourabiti die deelnam aan de ‘Freedom Flotilla’, het scheepsconvooi dat goederen bracht naar Gaza en op 31 mei aangevallen werd door het Israëlische leger.  Tijdens deze raid vielen 9 dodelijke slachtoffers en raakten velen verwond door granaatscherven.  De vrees die Asma uitdrukte werd dus spijtig genoeg bewaarheid.  Naar aanleiding van deze Israëlische aanval op de schepen waren er verschillende protestacties op 1,2,3 en 4 juni en waaraan ook enkele koorleden deelnamen.

Wanneer je dit leest is waarschijnlijk ook de getuigenis in Hasselt achter de rug.  We zongen en getuigden op dinsdag 1 juni voor Omroerkoor in Hasselt in het Vrijzinnig Ontmoetingscentrum.  Er werd in Hasselt tevens een oproep gelanceerd voor deelname aan een volgende Palestinareis om er een vervolg te brengen van het zingen aan de Check Points.  En dan ligt er nog een getuigenis in het Mechelse in het verschiet.  Op 5 september wordt er voorlopig voor de laatste maal een getuigenis geleverd bij de medewerkers van de wereldwinkel van Mechelen.

2010 mag wat mij betreft uitgeroepen worden tot het meest actieve van het laatste decennium en dan heb ik niet echt over een jaar met een echte koorproductie, maar een jaar waarin de ‘randactiviteiten’ enorm aanwezig waren.  Een jaar waarin we er stevig tegenaan gegaan zijn, in de nazindering van onze productie ‘The Shouting Fence’.

En Morgen ?

En wat biedt de toekomst nog met betrekking tot Palestina ?  Waarschijnlijk komt er een nieuwe reis naar de Westelijke Jordaanoever in het voorjaar van 2011.  Ik geef in dit verband alvast graag enkele ideetjes mee.

Waarom treden we niet in de sporen van Marion Haak* die als koorlerares voor de Barenboim-Said Stichting naar Palestina trok ?  Ze richtte koren op in Ramallah, in het vluchtelingenkamp Balata en in de dorpen eromheen.  In totaal werkte ze met meer dan 150 kinderen.  Er is nagenoeg geen muziekonderricht in Palestina, er wordt geen muziek onderwezen in het onderwijs en er bestaan geen muziekacademies.  Muziek wordt gezien als iets met een vrolijk en feestelijk karakter en er is nu éénmaal weinig reden tot feesten in het bezette en zwaar belaagde Palestina.  Het hoeft niet gezegd dat dit nog meer geldt voor de mensen die wonen in de Gazastrook dan voor de mensen die wonen op de Westelijke Jordaanoever.  Er is dan ook nog een groot verschil tussen de situatie in Ramallah en de rest van het gebied.  In Ramallah is er een rijk cultureel leven, vaak onder impuls en steun van buitenlandse organisaties.  Daardoor hebben muziekgroepjes en dansgezelschappen de kans om zich te ontwikkelen.

Marion Haak ging aan de slag met groepen kinderen en liet hen zingen.  En ondanks de aanvankelijke weerstand van de omgeving tegen dit project bloeiden de kinderen open onder impuls van hun gedreven leerkracht.  Maar het is moeilijk om diegenen te bereiken die leven in de meest ellendige omstandigheden zoals deze die leven in de vluchtelingenkampen.  Het accent ligt daar immers op overleven en er is weinig ruimte voor kunst en cultuur, laat staan dat men zich zou investeren in zo iets luchtigs als zingen.

Zou het mogelijk zijn om deze koren op te zoeken en samen met hen iets op touw te zetten?   Ik wil het alvast meegeven met Cathy en Lieve, de coördinatoren van de volgende reis.

Katlijn (en Cathy voor de foto's)

*Lees over het korenproject van Marion Haak in Stemband, het tijdschrift van Koor en Stem, #5